Koenraad

Voornaam:
Nieuw op deze site:

           
Maarten Luther    Aaron    Anna Maria van Schurman    Koning Arthur   

Koenraad

Betekenis van de naam Koenraad

Koenraad is de samenstelling van twee Germaanse stamvormen: 'kûni' dat "koen, bekwaam" betekent en 'râd' met de betekenis "raad, advies".
De betekenis van de naam is dus: "bekwaam in het raadgeven".

Voornamen

Mannennamen afgeleid van Koenraad:
Coen, Coenraad, Coert, Conradus, Koen, Koenraad, Koen, Koert, Konni (Fins), Konrad (Duits), Kord (Duits), Kuno, Kurt.

Konrad

Op het Heiligen net worden maar liefst 36 heiligen genoemd met de voornaam Konrad (=Koenraad) . Helaas zijn ze weinig bekend.

Wij noemen :
Koenraad van Parzham
Koenraad van Utrecht;
en Koenraad van Konstanz, die hieronder uitvoeriger wordt beschreven.

Koenraad van Konstanz

Koenraad wordt rond 900 geboren te Altdorf in de buurt van Konstanz (Zwitserland). Hij stamt uit het beroemde geslacht van de Welfen. Zijn vader is "Welfengrafen Heinrich von Altdorf".
Als Koenraad in 934 tot bisschop benoemd wordt is hij al proost van de dom van Konstanz en hoofd van de domschool aldaar.

Koenraad is de persoonlijke vriend van keizer Otto I. Hij staat in hoog aanzien bij zijn tijdgenoten omdat hij zich, geheel tegen de dan geldende gebruiken in, vooral toelegt op het pastorale werk en niet, zoals zijn collegae bisschoppen, voornamelijk bezig is met de landspolitiek.
Ook deelt hij nagenoeg zijn hele persoonlijk vermogen uit aan de armen.

Drie keer maakt Koenraad een pelgrimstocht naar het Heilig Land Israël. In zijn diocees sticht hij meerdere kerken.

Een legende vertelt hoe te Einsiedeln (Zwitserland) de inwijding van de Meinradskapel en van de kloosterkerk die aan Maria zou worden toegewijd, in zijn werk is gegaan.

In de dagen die aan de feestelijke wijding voorafgaan, hebben zich vele gasten, pelgrims en kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders ter plaatse verzameld. Bisschop Koenraad kan in de laatste nacht de slaap niet vatten en begeeft zich in het pikkedonker naar de kloosterkerk om er te bidden.
Plotseling wordt hij omgeven door een hemelse liturgie. Christus zelf verschijnt in bisschoppelijk ornaat, juist zoals hij, Koenraad, morgen gekleed zal zijn voor de wijdingsplechtigheid. De vier evangelisten assisteren bij de plechtigheid, evenals Petrus en de grote Paus Gregorius: ze geven Christus mijter, staf en wijwaterkwast aan. Talloze andere heiligen wonen de plechtigheid bij.
Ook Maria is natuurlijk aanwezig. De kerk wordt immers aan haar toegewijd. Zij troont boven het hoogaltaar. Engelen doen intussen het werk van misdienaars en acolieten: ze zwaaien met het wierookvat, dragen toortsen, geven de nodige antwoorden, musiceren en zingen hemelse gezangen. Koenraad neuriet mee.

Als het schouwspel ten einde is, raakt bisschop Koenraad in verlegenheid. Nu de kapel door de Heer Jezus zelf is ingewijd, kan hij dat morgen toch niet nog eens over doen?
Hij verkeert zolang in tweestrijd, dat hij door de monniken tot spoed moet worden gemaand. De openingsgezangen zijn al aan de gang als de bisschop nog niet eens met de voorbereidingen is begonnen! Ze reiken hem zijn tabberd, mijter en staf; ze dragen wijwater en wierookvat mee.

Plotseling klinkt luid en duidelijk dwars door de liturgische gezangen heen een stem van boven: "Laat maar, broeders; het hoeft niet meer. De kapel is al ingewijd door God zelf."
Iedereen valt stil. Dan vertelt bisschop Koenraad wat hij die nacht heeft meegemaakt. Uit dankbaarheid voor dit grote wonder wordt een prachtig genadebeeld van Maria gemaakt en boven op het hoofdaltaar geplaatst, juist zoals Konrad het in zijn droom gezien heeft.

Jaarlijks komen er nog duizenden pelgrims naar deze plek; en elk jaar wordt op de gedenkdag van dit wonder, 14 april, de zogeheten 'engelenwijding' gevierd.



Volgens een andere overlevering is er eens tijdens de mis een spin in de kelk van Koenraad terecht gekomen. Hoewel spinnen in die tijd voor zeer giftig worden gehouden, heeft Koenraad de spin uit eerbied mee opgedronken en is vervolgens gewoon in leven gebleven. Bij het middagmaal zou de spin weer levend uit zijn mond gekropen zijn.




Een andere legende vertelt iets over de vroege jeugd van Koenraad.

In het jaar 907, als veel edelen op de vlucht zijn voor de Hongaren, zoekt Heinrich von Welfen met zijn zoon Konrad toevlucht bij een bergslot te Ems, dat nog in aanbouw is.
Tijdens de bouw van de Burcht, op eenzame hoogte, worden mens en dier gekweld door een hevige dorst. Daarom gaat Konrad naar beneden en schept bronwater uit een beek. Hij knoopt het water in zijn zakdoek en keert terug naar de burcht. Het water blijft in de zakdoek tot dat Konrad een put gegraven heeft. Dan giet hij het water er in uit en van die tijd af blijft er water vloeien uit de later genoemde Konradsbron die tot op de dag van vandaag nog te zien is.

Na veertig jaar het ambt van bisschop bekleed te hebben overlijdt Koenraad in 975; hij wordt te Konstanz begraven in de door hem gestichte Mauritiuskerk. Later wordt hij bijgezet in de domkerk.

Koenraad is heilig verklaard in 1129.

Patroonheilige

Koenraad is patroon van het aartsbisdom Freiburg en van het bisdom Konstanz.
Koenraad werd wel aan geroepen tegen vergiftiging.

Gedachtenis viering

Niet verplichte gedachtenis viering 26 november.

Martyrologium Romanum

Sexto Kalendas Decembris:
Constátiae Sancti Conrádi Epíscopi.

Romeins Martelaarsboek

26 november
Te Constanz de heilige Koenraad, bisschop.

Afbeelding

NIEUW

Koenraad wordt meestal afgebeeld als bisschop (staf en mijter) met een kelk waar een spin uit tevoorschijn komt.
Ook komen afbeeldingen voor waar hij gekleed als monnik met het zwarte habijt van de benedictijnen, de mijter ligt dan aan zijn voeten.






Bronzen plaquette van Egino Weinert
(doorklikken "Namenspatronale" en letter K)

Literatuur

  • Jo Claes e.a.: Sanctus, meer dan 500 heiligen herkennen, pag. 118;
  • Links

  • Op de Duitstalige site Heiligenlexicon meer informatie over Konrad van Konstanz.
  • Heiligen net
  • Nog meer informatie op Duitstalige site.