Sara en Abraham

Betekenis van de naam Sara

Sara is een Hebreeuwse naam en betekent: "Vorstin", evenals de naam Saraï die betekent: "de Vorstelijke". Ook Abraham is een Hebreeuwse naam met de betekenis: "Vader van een menigte". De naam Abram betekent: "Verheven Vader".

Sara en Abraham

Aartsmoeder Saraï wordt samen met haar man aartsvader Abram beschreven in het boek Genesis van het Oude Testament.
Hoewel deze echtelieden natuurlijk niet beschouwd mogen worden als Christenen, omdat zij ver voor Christus geleefd hebben, hebben zij toch altijd een belangrijke plaats ingenomen in het geloof en de traditie van het Christendom. Zowel op oosterse ikonen, als ook op west europese schilderwerken, komen zij dan ook veelvuldig voor. Omdat Sara niet beschreven kan worden zonder Abraham en omgekeerd, worden zij samen op deze pagina beschreven en afgebeeld.
In Genesis 17 en 18 lezen we over de belofte aan Saraï en Abram.
Stamvader Abram trekt met zijn vrouw Saraï rond 1800 voor Christus geboorte vanuit Ur in Mesopothanië naar Haran. Als stamhoofd van een herdersstam is Abram gewend rond te trekken.
Jahweh sluit een verbond met hem en geeft hem de nieuwe naam Abraham, want hij zal Vader zijn van een grote menigte mensen.
Als zijn vrouw Saraï onvruchtbaar blijkt te zijn verwekt hij bij zijn slavin Hager een zoon: Ismaël.
Maar daarmee wordt de belofte die Jahweh hem had gedaan niet vervuld. Als hij 90 jaar oud is verschijnen er drie engelen die voorzeggen dat zijn hoog bejaarde vrouw zwanger zal worden en een zoon baren. Saraï hoort vanuit de tent dit bijzondere bericht, maar moet er inwendig om lachen. "Hoe kan een zo oude vrouw nog een kind baren," is de vraag waar zij mee worstelt.
Toch wordt de belofte vervuld en zij baart een zoon die de naam Isaak ("glimlach van God") krijgt, welke naam verwijst naar het ongeloof van zijn moeder. Voortaan wordt zijn moeder Sara genoemd omdat zij als aartsmoeder van het Joodse volk inderdaad een vorstin mag worden genoemd.
Als hun zoon Isaak groot is krijgt vader Abraham volgens de schrift de opdracht van Jahweh zijn eniggeboren zoon te offeren. Genesis 22
In onze ogen lijkt dat een wrede opdracht van Jahweh, maar het kan zo worden verstaan dat dit verhaal in de bijbel is gekomen, juist om aan te tonen dat de God van Abraham géén mensenoffers vraagt.
En zo zijn Abraham en Sara via hun zoon Isaak de stamouders geworden van het Joodse volk. Terwijl Abraham en Hagar, via hun zoon Ismaël, beschouwd worden als de stamouders van de Islamieten.
Zowel de Joden, de Christenen als de Islamieten beschouwen Abraham als hun geestelijke leidsman, waarover zij in de Koran en Bijbel kunnen lezen.

Gebed

God, Vader en Moeder van alle volkeren die deze aarde bewonen.
Door onze wereld trekt een stoet van ontheemden: vluchtelingen en slachtoffers van oorlogen en rampen, op weg naar veiligheid en leven, ontsnapt aan geweld en onderdrukking.
Mensen, soms tot stilte en stomheid geslagen, door eeuwenlange armoede en sociale uitsluiting.
God, wij bidden U: laat ook ons op pad gaan, zoals eens Abraham en Sara. Doe ook ons onze tent telkens weer opbreken, verdiep ons geloven en help ons kritische vragen te stellen aan onszelf omtrent onze machtposities en ons welvaartsdenken.
Geef ons de moed muren af te breken die we zelf hebben opgebouwd en leid ons zo tot de ontmoeting met verre landen en volkeren.
Misschien dat wij U dan weer gaan herkennen als een reisgenoot, een tentbewoner, een God-met-ons, die ons geloven de vreugde van de pelgrim schenkt, begeesterd door de belofte en de droom van gerechtigheid die U bent en schenken wilt door de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Afbeelding

Abraham en Sara worden meestal afgebeeld als hoofdrolspelers in de bijbelse verhalen die hen beschrijven.
De fantasie van de schilders gaat dikwijls heel ver zodat de kleding soms gebaseerd is op de kleding die thans nog door oosterse herdervolken wordt gedragen, maar ook kunnen zij in middeleeuwse of zeventiende eeuwse kleding worden afgebeeld.
Op oude afbeeldingen dragen heilige personen uit het oude testament vaak een vierkante aureool in plaats van de bekende ronde lichtkrans van de heiligen die als zodanig in de R.K. kerk worden vereerd.

Feestdag

Het is in de R.K. Kerk niet erg gebruikelijk "heiligen" uit het oude testament met een feestdag te vereren. Een uitzondering is Johannes de Doper, die officieël nog in het tijdperk van het oude testament wordt gerekend. Toch worden ook Abraham en Sara in sommige streken wel met een feestdag geeerd en wel op 9 oktober.

Spreekwoorden

"Zij is een Sara,"dat wil zeggen: Ze is een vrouw die op latere leeftijd nog een kind krijgt.
"Sara gezien hebben," wordt gezegd van een vrouw ouder dan 50 jaar (zie Abraham).
"Hij rust aan Abrahams borst," wil zeggen: Hij mag zich verheugen in een prettig rustig leventje.
"Hij heeft Abraham gezien," zegt men van iemand die ouder is dan vijftig jaar. Deze uitdrukking slaat terug op wat Jezus eens in een twistgesrpek tegen de Joden zei zie: Johannes 8: 48-59.
"Hij weet waar Abraham de mosterd haalt," hetgeen wil zeggen: Hij weet er alles van.
En "Abrahammetje spelen," dat is: zich proberen te redden door maar de halve waarheid te vertellen vanwege het verhaal van Abraham in Egypte Genesis: 12: 10-20.

Vrouwennamen afgeleid van Sara:

Saar, Sara, Sarah, Saraï, Saranne (+Anna), Sari, Sarina, Sarissa, Sarita, Saritha.

Mannennamen afgeleid van Abraham:

Ab, Abram, Abraham, Bram, Brammert, Ibrahim.